Apparaten fobie

View More: http://ilkavanwierenphotograpy.pass.us/vitalpalace-mirjam

Je kent dat wel, die 1e stap in een sportschool. Een beetje onwennig stap je binnen in een wereld die volledig nieuw voor je is. Jij bent het groentje, jij wilt wat kilo’s kwijt, dus je moet nu doorzetten. Voor je gevoel word je door de gehele community krachtpatsers aangestaard. Ha, een nieuwe, eens kijken hoelang zij het vol gaat houden. In je hoofd zoek je al een uitweg uit deze omgeving vol spiermassa, testosteron en onaangename apparaten. Ik heb het nog steeds over de fitness ruimte, laat dat even duidelijk zijn. 😉 Om je niet te laten kennen ga je eerst een paar kilometer fietsen op de hometrainer, hoe moeilijk kan dat zijn. Na deze 5 minuten ben je warm, van het fietsen, ook dat, maar vooral van de zenuwen en de spanning. Want nu moeten die apparaten er toch echt aan geloven, jij gaat eraan hangen, op liggen, overheen rollen of wat dan ook. Bij de meeste mensen gaat dit prima, die gaan eerst in conclaaf met de drill inspector, de personal trainer of Marcel en laten zich voorlichten en uitleggen wat goed voor ze is en hoe een apparaat werkt. Ik niet, toen ik de eerste keer een sportschool betrad dacht ik al die varkentjes zelf wel even te kunnen wassen. Wat resulteerde in behoorlijk ongemakkelijke momenten zoals uitgerekte ledematen omdat ik niet gezien had dat er een nogal zwaar contragewicht aan hing, beklemd raken doordat ik de stand niet goed had gezet voor mijn lengte, überhaupt niet op een apparaat komen omdat ik geen idee had hoe ik dat zou moeten doen. Met het technisch inzicht van een marmot zijn al die apparaten absoluut een uitdaging, één die ik al snel uit de weg ging. Dan maar geen moeilijk gedoe, ik beperkte me gewoon tot die paar werktuigen waar ik zonder genante vertoningen iets mee kon. Dat “iets” was nooit bijzonder veel; “hoezo extra gewicht toevoegen, dit gaat toch prima”. Ja, ik beken, ik was het “ik-sloof-me-vooral-niet-uit-meisje”, een beetje bijkletsen met vriendinnen was belangrijker dan krachttraining. Dat woord bestond niet eens in mijn vocabulaire. En de sportschool werd al snel afgezworen. Meer dan 10 jaar later heb ik de stoute schoenen weer aangetrokken en ben bij Vital naar binnen gestapt. De fobie voor de apparaten was niet minder geworden, ik zag er enorm tegenop om me te midden van al die spierbundels weer elegant op zo’n apparaat te werpen. Want laten we wel wezen, heel charmant is het niet. Dank u! Dit keer heb ik me goed laten voorlichten door Marcel en nu ca. 2 jaar verder ken ik de meeste apparaten en heb ik een redelijk goeie verstandhouding met ze opgebouwd. En dan is daar opeens dat nieuwe monster; de BOOTY BUILDER!

IMG_4641

Net als ik denk, dit gaat prima, dit marmotje weet de apparaatjes goed te beteugelen, staat hij daar; dat grote indrukwekkende…tja…martelwerktuig met sm trekjes? Na de uitleg van Marcel heb ik me erin gehesen, buckle up and go! Nou, niet helemaal. Wat een hel! Nee, om vrienden te kunnen worden met mr BB heb ik wat meer tijd nodig. Ik ga het rustig opbouwen en wie weet komen we samen ergens. Hopelijk bij een strakke booty! Want ja, dat schijnt ie me toch echt te kunnen geven. 😉

 

Groetjes Mirjam

 

Article by VitalPalace