Schuldgevoel

View More: http://ilkavanwierenphotograpy.pass.us/vitalpalace-mirjam

Hallo, mede challengers,

hoe gaat het met jullie? Gaat het goed of valt het zwaar? Bij mij gaat het zozo.
De tussenmeting viel tegen, de topscore van vorig jaar hoeft niet, maar het is wel even slikken als het resultaat een stuk minder is. En in plaats van dat dit een stimulans zou moeten zijn om gedisciplineerd door te gaan, werkt het bij mij averechts en kost het me meer moeite om er vol voor te gaan.

De spirit van vorig jaar is ver te zoeken. Ik ga braaf 2x in de week trainen en als ik er ben doe ik ook echt mijn best en probeer ik mezelf flink af te matten, toch voelt het anders dan vorig jaar. Ik heb last van een soort “nooit goed genoeg” stemmetje in mijn hoofd die bij alles wat ik doe zich afvraagt of het wel goed genoeg is, of ik wel streng genoeg voor mezelf ben, waarom ik nou potjandorie toch dat wijntje heb gedronken. Sorry Marcel, ik weet het, die wijntjes helpen niet mee, maar zijn af en toe zo lekker.

Herkennen jullie dat schuldgevoel? Aan de ene kant is het goed dat je bewust bent van wat je doet en wat je niet moet doen om je doelen te kunnen bereiken, maar het is vervelend wanneer je bij elke “misstap” je enorm schuldig gaat voelen. Ik ken mezelf, een leven zonder chocola, een lekker stukje kaas en een wijntje op zijn tijd is niet voor mij weggelegd. Ik heb ook mijn principes…Toch probeer ik al deze geneugten zoveel mogelijk te laten staan en me in ieder geval door de week te houden aan het eetschema. In het weekend is het lastiger en ben ik minder streng voor mezelf. Daarnaast ben ik gezegend met een leuke baan waarvoor ik veel mag reizen en tja, een paar dagen Londen is een hele uitdaging om vol te houden met het eetschema, geloof mij! De speltwafels gaan mee in de koffer, voor een gezond (lees; droog, smakeloos) tussendoortje, maar ik kan toch moeilijk m’n handbagage volproppen met pakken kwark, dozen eieren en een kilo kipfilet? Ik kan ook niet van mijn collega’s verwachten dat we alleen daar gaan eten waar de calorieënteller blijkt steken op het vital challenge niveau. Dat wordt dan een erg ongezellig tripje.

Maar ik klaag niet, het leven is te leuk en ook deze challenge zal ik echt wel volbrengen, misschien niet helemaal met het resultaat wat ik voor ogen had, maar ik geef natuurlijk niet op en wie weet ga ik nog voor een eindsprint! En kan ik daarna weer ongegeneerd en zonder schuldgevoel optimaal genieten van mijn quilty pleasures! Haha!

Article by VitalPalace